Çünkü şairin,şiirinde de dediği gibi “Eve dönmekten ibarettir hayat.”
Evim yok diyenin evi de kendisidir hep. Bu dünyada evsiz kimse yok. Kendini,kimsesiz ve çaresiz hissettiğin o yerde anımsa.
Avuçlarımızı kanatan her şeyi sıkı sıkı tutmak yerine,bazen serbest bırakmak gerekir. Hermann Hesse der ki; “Bazılarımız dayanmanın bizi güçlü kıldığını zanneder. Ama bizi güçlü yapan bırakmaktır.”
Olgunlaşmak ve yaşamın anlamını öğrenebilmek için bazen büyük kayıplar yaşamanız gerekir. Öğrenmenin bedeli yitirmektir. Bu yitirişlerin ardından derin ve ince bir sızı kalır, zaman zaman o sızı çok ağrır; işte bu da insan olmanın diğer adıdır.