Devrim, ulaşmayı hedeflediğim bir amaçtan çok, peşinde koştuğum bir sanat. Bir keder kaynağı da değil; kaybedilmiş bir dava, ruhen en az bir zafer kadar tatmin edici olabilir.
Eğer bir çocuk hastaysa, bir gözün daima diğer çocukların üzerinde olması gerekir. Zira sağlıklı olanlar patırtı çıkarmaz, onlara sunulan hayatın kesik köşelerine uyum sağlarlar, hiçbir şeyden şikayet etmeden sıkıntıların, güçlüklerin şeklini benimserler. Dalgalardan nefret ederek deniz fenerinin bekçisi olurlar ama yazık, reddetmek uygunsuz düşer. Bu görev hissi onlara rehberlik eder. Orada duracaklar, simsiyah gecenin içinde gözcü olacaklar, üşümemek için de, korkmamak için de uğraşacaklar. Oysa üşümemek de korkmamak da normal değil. Onlara göz kulak olmak gerekir.
Gençler için ölüm, karşısında güçlerini sınamak isteyecekleri bir düşmandır. Biz daha yaşlı olanlar içinse eski bir dost, eski bir âşıktır, ama kısa zamanda karşılaşmaya heveslenmediğimiz bir âşık.