Ondan bu haberi almaktansa ölmeyi yeğlerim. Bugün, yakarabilmek için Tanrı'ya gerçekten inanıyor olmak isterdim. Ölmesin, diye. Ona bir şey olmasın, diye. Bütün bunlar bir düş olsun, diye. Her zaman bir yarın olsun, diye. Ölen ben olayım, diye.
Bir kere şunu iyice anla ki, birini sevmek, bunun karşılığında sevilsen bile, sevilen kimseyi ilgilendirme. yen kişisel bir sorundur. Bu durumda belli anlamları olan karşılıklı birtakım sözler edilir, birbirine karşı belli bir şekilde davranılır; ama her iki taraf da bunlarda kendi duygularını bulur ve aynı şekilde karşısındakinin de bu duyguları beslediğini sanır. Oysa böyle bir örtüşme için hiçbir neden, hiçbir gereklilik yoktur.
Şöyle bir şey büyük bir ülkü olurdu: Her zaman, yorulmamacasına, herkese onu neyin incittiğini, neyin yoksun bıraktığını, ona neyin acı verdiğini sormak ve telafi etmek, kucaklamak, sevgiyle dolmak.
İntiharı düşünen bir insan için en kötü şey kendisini öldürmesi değil, bunu düşünüp yapmamasıdır. İntihar düşüncesine -bir alışkanlık haline gelen intihar düşüncesine- yol açan manevi çöküntü kadar aşağılık bir şey yoktur.