• Sen günbatımı renginin kaybolmuş hengamesi
    Kalabalık bir şehrin çocuk sesleriyle yankılanmağı en ıssız parkı
    Tüm kuşların yuva yapmak istediği ağaç
    Mezarlık duvarlarında ki aşk itirafları yazısı gibisin
  • "Zaman seni de buraya getirecek "
  • Bugün bir cenaze kalktı mahalleden.Tanımıyordum ölen insanı.Yine de peşinden gittim cenaze aracının.Bir taksi çevirdim ve önümüzde ki cenaze aracını takip etmesini söyledim şoföre.Şehrin mezarlığına vardığımızda cenaze aracını takip eden başka bir aracın olmaması dikkatimi çekti.Taksiden indim ve cenaze aracına doğru yürüdüm.Cenaze aracının şoförü ile konuştum.Ölenin yakınlarının olup olmadığını sordum.Şoför bana donuk gözleri ile baktı ve bu konuda bilgisi olmadığını söyledi.Arkadan siyah bir araç geldi ve tam önümüzde durdu.Araçtan yaşlıca ama giyimine ve kendine çok özen gösterdiği belli olan bakımlı bir teyze indi.Daha doğrusu şoförü arka kapıyı açtı ve teyzeyi indirdi.Ben siyah aracı görür görmez mezarların arasından gizlice olup biteni izleyebileceğim bir yer buldum ve olan biteni izlemek için beklemeye başladım.Daha önceden kazılmış bir mezar dikkatimi çekti.Tabutu mezarlık görevlileri önceden kazılmış mezara doğru taşıdılar ve defin işlemlerini gerçekleştirdiler.Teyze olan biteni bütün soğukkanlılığı ile izledi.En sonunda herkes gitmişken teyze mezarlık görevlilerine teşekkür etti ve gidebileceklerini söyledi.Şoförüne de gitmesi gerektiğini söylemiş olacak ki siyah araç ortalık da gözükmüyordu.Mezarın etrafında başka hiç bir mezarda yoktu.Belli ki böyle boş bir arazi önceden seçilmişti.Ben bütün olanları gizlice izliyordum.Teyze ise hiç kimsenin olmadığını düşünüyordu etrafta.Mezarın başında siyah eldivenlerini çıkarıp öylece bekledi.Tam on dakika ayakta öylece bekledi.Hiç bir şey yapmadan sadece mezara baktı.Kuşlar tepesinde öterken ve uzakta köpekler havlarken o orada öylece ,hareketsiz bir şekilde durdu.Mezara ,yüzünde hiç bir duygu ifadesini belli etmeyen aynı donuk suratı ile öylece baktı.Tam bir saat geçti ,teyze de bir hareket olmadı.Ben ayakta durmaktan artık yorulmuşken teyze aynı şekilde durmaya devam etti.İki saat geçti ve teyze hala aynı şekilde mezara donuk suratı ile baktı,baktı,baktı.Güneş batarken ,yıldızlar gecenin yalnızlığında birbirlerine göz kırparken o orada öylece tam sekiz saat durdu.Sekiz saatin sonunda çantasından telefonunu çıkardı hızlıca bir numarayı aradı ve daha hızlı bir şekilde konuşup telefonu kapattı ve çantasına geri koydu.Beş dakika sonra mezarlığa geldiği siyah arabası ile şoförü uzakta belirdiler.Teyze çantasından bir mektup çıkardı ve mezarın içine mektubu gömdü.Daha sonra siyah aracına doğru yürüdü,arka koltuğa oturdu ve gözden uzaklaştı.Aracın gözden uzaklaştığını iyice anladıktan sonra mezara doğru yürüdüm.Tabi ki mektubun içinde ne yazdığını çok merak ediyordum.Ancak teyzenin mezara gömdüğü mektubu çıkarıp okumanın doğru olup olmayacağını düşündüm.Ancak sekiz saat orada ,ağaçların arasında öylece durarak bunu hakettiğimi kendime söyledim.İç sesimle bir müddet tartıştım ve en sonunda teyzenin mezara gömdüğü mektubu çıkarıp ellerimde tuttum.Beyaz mektubun üzerinde hiç bir şey yazmıyordu.Mektubu açtım ve hızlıca içinde ki kağıdı çıkardım.Bir sayfa boyunca baştan sona çok güzel bir el yazısı ile yazılmış bir yazı ilk olarak dikkatimi çekti.Mezarın arkasında duran taşa oturdum.Gökyüzünde dolunayın ışığı mektubu aydınlatıyordu.Tepemde dolunay ve ben taşta otururken ellerimde tuttuğum mektubun hayatımı değiştireceğini hiç düşünmemiştim.Mektubu sonuna kadar okudum.Gözlerimden yaşlar boşandı.Oradan kaçıp gitmek,bu dünya'dan kaçıp gitmek istedim.Mektubu alıp cebime koydum ve gecenin karanlığında mezardan koşarak çıktım.Bir taksi çevirip evime doğru giderken aklımda mektupta yazanlarla allak bullak olmuş vaziyette evime vardım.Daireme girip ışıkları hiç açmadan yatağıma yattım ve hemen uykuya daldım.Ertesi gün uyandığımda kendime gelmiş bir vaziyette duşa girdim ,kahvaltı yaptım ve koltuğa oturdum;elimde mektup ile.Güneşli bir gündü ,kuşlar cıvıl cıvıldı.Oturdum ve mektubu okudum.Mektubu bitirdiğimde hayatımın bir daha asla eskisi gibi olmayacağını biliyordum.Gece mezarın başında okurkende bunu biliyordum,şimdi okuduğumda da.Mektubu size okumayacağım.Çünkü onu size okusam bile bu sizin için hiç bir şey ifade etmeyebilir.Belki de kiminizin, benim olduğu gibi bütün hayatını değiştirebilir.Ancak ben o mektubu okumayacağım.Ben o mektubu sizlere okumayacağım.Beni affedin.