aşk ırmakları mı kurudu, sevda kentlerinde
incitilmiş bahçelerin içinden geçip geçip
ellerinin arasında mı tutuyorsun yaşamı
toprak niyetiyle yüreğimde ezip ezip
Büklüm büklüm değilse iki naz iki söz
Avazı göklerde neden arar isyan
Bahtını insan tüketir bazen kaderin
Ehven-i şeri olmaz yalnızlıkların
Gül bırakır kül yerine dönence
Günahkâr bir elem-keş rû-siyâhım yâ Rasûlallâh
Şefaat kânısın yok iştibâhım yâ Rasûlallâh
Hayâl-i hasretinle olmuşum mebhût u ser-gerdân
Salât-ı penc-gâhta kıble-gâhım yâ Rasûlallâh
Ben ol nâlende bir dil-sûhteyim envâr-ı aşkınla
Yakar bu âlemi sûzişli ahım yâ Rasûlallâh
Bütün âlâm-i gûn-â-gûn vücûdum etmiş istilâ
Cihanda sensin ancak çâre-hâhım yâ Rasûlallâh
Bu Tâhir mücrim ü âsî hemîşe zâr u giryândır
Hesapsızdır deyi cürm ü günâhım yâ Rasûlallâh