meftuni

meftuni
@mieftuni
‘’Gün doğmadan meşime-i şebten neler doğar.’’
aşk ırmakları mı kurudu, sevda kentlerinde incitilmiş bahçelerin içinden geçip geçip ellerinin arasında mı tutuyorsun yaşamı toprak niyetiyle yüreğimde ezip ezip
Reklam
Büklüm büklüm değilse iki naz iki söz Avazı göklerde neden arar isyan Bahtını insan tüketir bazen kaderin Ehven-i şeri olmaz yalnızlıkların Gül bırakır kül yerine dönence
Acımızı çağıldatma, gülüyoruz Bastığımız yer muamma mı ne Olsun, yine de yürüyoruz Taşkın bir şehri soluyoruz
Günahkâr bir elem-keş rû-siyâhım yâ Rasûlallâh Şefaat kânısın yok iştibâhım yâ Rasûlallâh Hayâl-i hasretinle olmuşum mebhût u ser-gerdân Salât-ı penc-gâhta kıble-gâhım yâ Rasûlallâh Ben ol nâlende bir dil-sûhteyim envâr-ı aşkınla Yakar bu âlemi sûzişli ahım yâ Rasûlallâh Bütün âlâm-i gûn-â-gûn vücûdum etmiş istilâ Cihanda sensin ancak çâre-hâhım yâ Rasûlallâh Bu Tâhir mücrim ü âsî hemîşe zâr u giryândır Hesapsızdır deyi cürm ü günâhım yâ Rasûlallâh
Nâm-ı Hakkı İbtidâ yâd edelim Dilleri mamur u âbâd edelim.
Reklam