Beğenmedim. Bir günde bitirdim sayılır ama tuhaf olan bu dilin akıcılığı ve benim kitabın korkunç içeriğini hemen bitirmek istemem
sebebiyle. Bir daha okur muyum hayır. Evet verilen bir mesaj var dedikten sonra yazarın tekrar aynı döngüye dönüştürmesi , karakterin gelişimini izliyoruz derken gelişmemesi hoşuma gitmedi.
Kitaba başlarken bir çocuk romanı okumadığımın farkındaydım. Jackin içindeki lider ruhun Ralphin içindeki kadar iyi niyetli olmayışı o adayı yangın yerine çevirdi. Ama sonunda yine kendinden emin ve sadece o adacıkta değil gerçek dünyada da mertçe şef olduğunu söyleyebilen Ralph oldu. Domuzcuk ilk başta ne kadar dışlansa da aslında dış görünüşünden bağımsız bir kafa yapısı olduğundan ralphin düşünce gücü olup bir tehdit oldu Jack için. Ve tek gözlü kaldı önce. Ama tek gözlü kalması ve hala ayakta oluyor oluşu düşünce gücünü köreltmedi,ondan diğer gözünü de aldılar. Ve daha sonra onu da. Okunması gereken bir kitap,çocukların aslında başka koşullarda sadece bir çocuk olmadığını onların da bir yetişkin gibi hatta büyütüldüğü koşulllara göre bir yetişkinden daha korkunç daha kötü düşünebileceğini gösteriyor. Tavsiye ederim.
Çok. Anlatılmayacak kadar çok hisli bir kitap. Eğer bir kaybınız varsa her cümlesi boğazınızda bir düğüm oluşturuyor. Öyle işlemiş ki yazısında eşinin ölümünü insanın ölümü kıskanası geliyor
Bu kadar beğendiğim çok az kitap oldu. İlk başladığımda okumakta zorlandığım bir dönemdi ama sonrasında altını çizdiğim yerlerin çoğaldığı ve severek okuduğum bittiğinde uzun uzun boşluğa daldığım bir bitişle..
Beni etkileyeceğini tahmin ettiğim ama bu kadar içten bir sızı oluşturacağını düşünmediğim bir otobiyografik anlatıydı gerçekten puanlarken kıracak bir yer bulamadım.