Öncelikle kendimden özür dilerim;
Çok çaresiz ve yalnız kaldığımda güvendiğim kötü insanlar olmuştu. Bir kitap okumamış, hayatta fenalıktan başka bir şey bilmeyen, cahil ama kurnaz insanlarla konuştuğum, oturduğum ve aynı havayı soluduğum her an için kendimden özür dilerim. Ne bilenle bilmeyen, ne okuyanla okumayan (bunu kitap okumak, kendini geliştirmek olarak söylüyorum, olay sadece tahsil değil), olayları ve kişileri bel altı konularla değerlendirmekten öte gitmeyen,"mahrem" kavramı olmayan, bedenine de ruhuna da saygısı olmayan insanlarla, sırf insan diye konuşup, sohbet ettiğim her an için kendimden özür dilerim. Boş muhabbetler yerine kendimi daha çok geliştirebilirdim. Bundan sonra Bana ilham ve yoluma ışık olacak insanlarla yoluma devam edeceğim ve hayatımdaki insanları da bu şekilde bilinçlendirmeye özenle gayret göstereceğim. Hiçbir şey için geç değil.