Mislina

Mislina
Muhakkak Allah temiz kalpleri bilir ve kısık sesleri işitir...♡︎
"Bazı insanlar ömrümüzün bir kısmına eşlik ederler sonrasında yolların değişmesiyle, kalplerin farklılaşmasıyla hayatımızdaki vazifesini tamamlamış olur ve ayrı düşer yolculuklar. Ömrümüzün uzun bir kısmına çok az kişi eşlik eder. Sevincine, hüznüne, imtihanlarına tanıklık eden tüm badirelere rağmen birbirine tutunan az kişi olur. Bazı azlar ise nice çoklardan kıymetlidir. Hakiki bir sima tek başına insanın ömrüne yoldaş olmaya yeter."
Reklam
amacınız sadece oyun oynamaksa kaybettiğim oyun yoktur belirtmek isterim.
Öncelikle kendimden özür dilerim; Çok çaresiz ve yalnız kaldığımda güvendiğim kötü insanlar olmuştu. Bir kitap okumamış, hayatta fenalıktan başka bir şey bilmeyen, cahil ama kurnaz insanlarla konuştuğum, oturduğum ve aynı havayı soluduğum her an için kendimden özür dilerim. Ne bilenle bilmeyen, ne okuyanla okumayan (bunu kitap okumak, kendini geliştirmek olarak söylüyorum, olay sadece tahsil değil), olayları ve kişileri bel altı konularla değerlendirmekten öte gitmeyen,"mahrem" kavramı olmayan, bedenine de ruhuna da saygısı olmayan insanlarla, sırf insan diye konuşup, sohbet ettiğim her an için kendimden özür dilerim. Boş muhabbetler yerine kendimi daha çok geliştirebilirdim. Bundan sonra Bana ilham ve yoluma ışık olacak insanlarla yoluma devam edeceğim ve hayatımdaki insanları da bu şekilde bilinçlendirmeye özenle gayret göstereceğim. Hiçbir şey için geç değil.

Mislina

, bir kitap okudu
Puan vermedi·304 syf.·
100 günde okudu
·
Okunma: 11 Kasım 2024 02:25
·
2024 26. kitabı
Alişan Kapaklıkaya
8.2/10 · 1.659 okunma
En sevdiğim renk diye bir şey yok ama ısrar edersen beyazla gömüleceğim.. Benim diye bir şey yok, kalbimin attığı beden bile kiralıksa neyin benim olduğunu savunabilirim bilemem.. Ben, ben diye övünemem, büyük şeyler atlattık dediğimiz şeyler zamana karıştıkça küçüldü hep.. Birisi için yaşayabilirim ama kimse için ölemem.. Kusursuzluğu öğrenmek için işlediğim kusurlarım kadar güçlüyümdür en fazla.. Hep özlüyorum, nasıl olduğunu bile bilmediğim huzuru.. Ne garip insan olmak... Unutmazsak yaşayamayız.. Alışmazsak, uygunlaşmazsak, çalışmazsak, savaşmazsak.. Dünya katliam ocağı olsa, ekmeği yarım kalıncaya kadar susar insan.. Bana sorarsan insan olmayı hiç beğenmedim ama iştende çıkamam.. Yaşıyoruz, gerçi pekte yaşıyoruz mu bilmiyorum ama hayattayız.. Dümdüz ölüme doğru bir yol işte.. Aslının tasviri insan hayatı değil, bizim ki yaratıcıyla aramızdaki formalite bir insanlık galiba...