"Bizim daima realiteden daha üstün, daha güzel ve mükemmel bir alemin içinde bulunmaya ihtiyacımız var. Çünkü gerçeğin kusurlarından tiksiniyoruz. Kendimizi her fırsatta bütün çirkinlikleri silinmiş bir hülya alemine atmak istiyoruz. Musikide ve şiirde aradığımız budur. Aşkta da bu fırsatı ele geçiriyoruz."
“Gelecekte, günlerden bir gün mutmain olacağımıza iman ederiz. İşte bu inanç kendi kendimize söylediğimiz bir yalandır.
İnsanoğlu ıstırabının ve acılarının kesildiği gün yenilerini aramaya koyulur.”
Bir şey eksikti -kendisinden geldiğini düşünüyordu bu eksikliğin-
O kadar cömertçe sunulan şeyleri alacak kadar güçlü değildi. Bu güzel vahada kendini bir çöl bitkisi gibi kuru ve kavruk hissediyordu. Annaresteki yaşam onu mühürlemiş, ruhunu hapsetmişti. Yaşam pınarları çevresine dolup taşıyor, ama o bir türlü içemiyordu.