Sana ait şeyleri nasıl da içimde sakladım! Ah, bu yolun beni buralara sürükleyeceğini düşünemedim! Sakin ol! Rica ederim, sakin ol! Silahlar dolu saat on ikiye vuruyor! Kader böyleymiş ,Lotte! Elveda, Lotte! Elveda!
Başkaları tarafından çok sevildim ama görünüşe göre onları sevme yeteneği bende yoktu. (Ya da, insanlar âleminde “sevgi“ denen şeyin olup olmadığından bile şüphe ettiğimi söyleyebilirim.)
Ben artık bir suçlu değil, bir deliydim. Ama hayır, kesinlikle delirmemiştim. Bir an bile aklımı kaybetmemiştim. Ah ama galiba delirmiş insanlar böyle söyler hep. Yani, eğer seni bu hastaneye koyuyorlarsa deliydin ve hastanenin dışındaysan deli değildin.
Tanrı’ya soruyorum. Direnmemek suç mu?