"Bana bak kardaş," dedi, "insanların üstüne çok varmamak. Öldürmeli, dövmeli, ama üstlerine çok varmamak. Donsuz, çırılçıplak, köyune, evine girmesi bir adama ölümden zor gelir.
İşte bunu yapmamalı, insanlarla oynamamalı. Bir yerleri var, bir ince yerleri, iste oraya değmemek. Ben Abdi Ağadan biliyorum. Yoksa... Korkmalı insanların bu tarafından. Aşağı görmemeli insanları…
Sevgisiz kalırsak bizler de kediler gibi, çiçekler gibi gün be gün sararır sorarız. Dolayısıyla ezelden beri hiçbir varoluş özündeki o itici güçten vazgeçemez: Aşk.