Bana mı kaldı bu koca dünyanın yalnızlık yükü. Neden bu haldeyim. Sırtım kambur. Dizlerim titriyor. Gözlerim buğulu. Ellerim bitkin. Ben böyle taşıyamam ki bunu. Bu kadar mı iyi sırtlandım ki bu yalnızlığı. Ki o da benden vazgeçmedi. Yollar uçurum. Her adımda uçuruma düşmüşüm de kayalar da peşimden gelip ezmiş gibi beni. Sonra sular deniz almış beni dalgalar getirip tekrar tekrar çarpmış. Ne uçurum dibi ne deniz kabul edip sahiplenmiş beni. Bunca itilmişlik içinde hangi zerremde saklandın da hala ölmeyip can çekişiyorsun umut söylesene. Söylesene defalarca kez nefesi kesilen bir bedende defalarca kez boğulan bir kalpte nasıl barındın. Hangi ciğerimde kendine dibine dökülecek tek damla suyu bekleyen çiçek gibi bir ufak soluğu nerede buldun. Koca bedenime hükmedip can veren kalbim o gözyaşlarımın içinde boğulup çırpınırken sen hangi sandala tutundun. Ben defalarca kez öldüm diye diye yaşayan bir cesete dönüşürken sen daha ölmedin mi umut.
#mehtap#