Bir avuç toprağın üzerine kurulmuş,kimsenin güneşini kesmeyen; ne borçlu ne alacaklı, yalnızca tüten bir baca,tingirdayan bir tencerenin rahatça sığabileceği kadar bir saray.
İşin garibi o kabul etse bile benim o kadar zamanım kalmadı bu dünyada.Hem hayat telafisizlik üstüne kurulu değil mi? Hepimiz ikinci bir şansı isterdik!Konusmaliyim, öldüğümde senin içine gömülmek istiyorum.Bunu isteyecek ondan başka kimsem yok!
Dünyanın bütün dillerinde ayrılık üstüne şiirler yazıldı, şarkılar söylendi.Ayrilanlar bin yıllarca yerkürenin üstünde ayak izlerini,gokkubbede seslerini ve denizlerde gözyaşlarını bıraktılar.İnsan ayrılıkta mahir bir canlıydı ama kavusmada şaşkın bir çocuk gibiydi ve bu yüzden kavustuklarinda birbirlerine sımsıkı sarıldılar..