Nutuk,hem konuşmayı hem de mantığı içerdiği için hayvan-ı natık ifadesi,mantıklı konuşan varlık şeklinde anlaşılmalıdır.Necm suresinde ifade edildiği gibi insanın temel özelliği konuşurken hevasını değil mantığını işletmesidir.
İslam amaç kadar,bu amaca götüren araçları da dikkate alır ve meşru bir temele dayandırılmasını ister.Bir mü’min meşru araçları kullandığı halde,amacına ulaşamamış olsa bile,amacına ulaşmış gibi bu emeği değerli ve saygın kabul edilir.Amaç gerçekleşmemiş olsa bile meşru araçlara yapışmış olmanın ve bu hukuku muhafaza etmenin getirdiği bir anlam ve değer vardır.
Tanrı’ya meydan okuyan insan,değerlerini tanrısal değer olarak ilan edip,kendi standartlarını Tanrı’nın yerine koymaktadır.Kendince haklılaştırdığı bu isyan,devrim ideolojisi haline gelmekte ve insan kendi idealiyle kurulan yeni bir zulmün kurbanı olmaktadır.
“Ey hakikat arayıcıları;Yılanın kabuğundan çıktığı gibi siz de kabuğunuzdan çıkın.Ayak seslerini kimselerin hissetmediği bir solucan gibi ilerleyin.Akrebe benzeyin,çünkü esenliğiniz hep arkanızı sağlama almanıza bağlıdır.Zira şeytan da insana arkasından yaklaşır.Güzel yaşamak için hayatın zehrini için.Diri kalmak için ölümü sevin.Uçun ve belirli bir yuva edinmeden kaçının.Çünkü kuşları hep yuvalarında avlarlar..”