Bengi
@morkullhani
BEN ÖLÜRSEM AKŞAMÜSTÜ ÖLÜRÜM
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
...
Sana bir şiir getiririm
Sözler rüyamdan fışkırır
Dünya bölümlere ayrılır
Birinde bir pazar sabahı
Birinde bir gökyüzü
Birinde sararmış yapraklar
Birinde bir adam
Her şeye yeniden başlar
(1972)
Sayfa 132
BİR AKŞAMÜSTÜNÜN
Bir halkın oğlu olmak, ona ilişkin ne varsa bilmek değil midir?Anlatabilmek değil midir, ne varsa yaşadığı, düşlediği?
Dolaştım bir akşamüstü böylece üzgün, kırık
Kurcalayarak içimde zavallı, paramparça bir şiiri
…
(1975)
Sayfa 162
YIKILMA SAKIN
Kötü şey uzakta olmak
Dostlarından, sevdiğin kadından
Yasaklanmak bütün yaşantılara
Seni tamamlayan, arındıran
Kapatıldığın dört duvar arasında
Sağlıklı, genç bir adam olarak
Neler gelmez ki insanın aklına
Sevinçli, özgür günlere dair
Kalmıştır yüzlerce yıl uzakta
Onunla ilk kez öpüştüğün şehir
Acı, zehir zemberek bir hüzün
Kalbinden gırtlağına doğru yükselir
…
(1969)
Sayfa 72 - ADAM