Zamanı olmayan bir evrende yürüyoruz sanki. Başlangıcı ve sonu belirsiz, saatlerin işlemediği bir yerde… Karşımıza çıkan milyonlarca insan tesadüf değil; her biri içimizde sakladığımız bir arzunun, bastırdığımız bir isteğin yankısı gibi. Kimisi bize “olmak istediğim kişi”yi hatırlatıyor, kimisi “asla olmamalıydım” dediğimiz tarafımızı.
Aslında biz, hayatla değil; kendi arzularımızla sınanıyoruz. İstediğimizi sandığımız şeylerle, gerçekten ihtiyacımız olanlar arasındaki ince çizgide yürüyoruz. Bazen bir insan, bazen bir hayal, bazen de bir an; kalbimizin en zayıf yerine dokunuyor. Çünkü sınav tam da orada başlıyor.
Ne yaparsan yap, kaderin önüne koyduğu oyunu oynarsın. Kaçmak mümkün değildir; insan en çok kendinden kaçamaz. Yine de umut tam bu zorunluluğun içinde filizlenir. Çünkü yol belliyse bile yürüyüş bize aittir. Kader sahneyi kurar, zamanı belirler; insan ise duruşuyla, susuşuyla, cesaretiyle anlam katar…
TimelessnessHayat ve İnsan
Does time really exist? When we think that everything is a movement, a change, why not realise that time can only be an illusion? If we recognise that everything that changes is based on a substance, an energy, where does time actually begin and where does it end?
How does a mountain change over the years? How does the soil change due to the effect of water and wind? Each part of it, each molecule, the atom actually influences each other and continues to exist. And us? What can we be other than a piece of displaceable substance?
Time is just a perception, isn’t it? A measure of change, movement. Or are we lost in time? Matter is the basis of everything. And everything, in fact, is in a constant state of evolution. Then, when will it stop? Time, maybe it never stops. The only thing that changes is the cells...
Hayat öyle bir düzene sahip ki, her şey bir şekilde birbirine bağlıdır. Zaman zaman kaybolduğumuzu, yolumuzu bulamadığımızı düşündüğümüzde, tam da ihtiyacımız olduğu anda, karşımıza çıkan insanlar vardır. Onlar, birer ışık gibi, karanlıkta yolumuzu aydınlatır, bizi tekrar hayata tutundurur. Belki de hayatın gizemi şudur: Biz en umutsuz olduğumuzda, doğru insanlar tam zamanında yanımızda belirir. Onlar, sadece birer destek değil, birer hatırlatıcıdır; hayatın bizden beklediği gücü ve sabrı yeniden keşfetmemiz için var olurlar. Bir tesadüf gibi görünse de, aslında her şeyin bir anlamı ve sırası vardır. Sanki tanrının melekleri gibi…