Tek sayfalık destanların hayal ettikleri ve mahkûmun kalabalığa kendi asla taklit etmemeleri vaazını çektiği mümin tiyatro, kalabalığın cellatların barbarlığı, yargıçların adaletsizliği ile bugün yenik düşmüş, ama bir gün galip gelecek olan mahkûmların felaketi arasında tercih yapmak zorunda kaldığı, tehdit edici bir sahne olmaya yönelmiştir.
Bu kargalar “hastaları taşıyan, ölüleri gömen, en adi ve iğrenç işleri yapan yoksul kişilerdir. Parçalara bölünmüş, hareket, donmuş mekân. Herkes kendi yerine istiflenmiştir. Eğer yerinden ayrılırsa hayatından olur; ya salgın hastalığa tutularak ya da cezalandırılarak.