Olmalı insanın bir soluk alacak ağaç gölgesi,
Yapraklarındaki hışırtıda huzur bulduğu,
Gövdesine sırtını yasladığı,
Dallarıyla semaya yükseldiği,
Bir mabedi olmalı mesela içerisinde güven duyduğu,
Kapı eşiğine kalkan, zırh ve kılıcını koyduğu,
İçindeki ses ile kendini bulduğu,
Hiç kovmayıp hep koynunda tuttuğu,
Masal bu ya gönül istemek ile memur,
Dünya ahdini vermemek ile.
Yaşam ile ölüm arası bu cenderede,
Olan ile memnun ölmek mesele.