Hatırlamanın malzemesi budur -dokunma, gõrme, koklama: görmemizi, duymamızı, dokunmamızı
sağlayan kaslar- zihin değil, düşünce değil: bellek diye bir sey yoktur: beyin sadece kasların körü körüne yaptıklarını hatırlar: ne eksik ne fazla: sonuçta ortaya çıkan yekün ise genelde yalan yanlıştır ve sadece rüya adıyla anılmaya layıktır.
Temas, merkezi Ben'in şahsi mülkünün surlarıdır: ruh değil, can değil; akışkan ve bağlantısız zihin bu dünya malikânesinin her karanlık koridoruna sokulmaya müsaittir.
Dünyaya geliyorsun, bir şeyler için didinip duruyorsun
ve neden sadece kendin didindiğini bilmiyorsun ve aynı zamanda pek çok insanla birlikte dünyaya gelmiş oluyorsun, onlarla karışmış oluyorsun.
Sonra Ellen öldü, unutulmuş bir yazın zaten iki yıldır ölü olan kelebeği - o içi boş kabuk, sırf ağırlıksızlığı sayesinde değişmekten ya da çözülmekten muaf olan o gölge silindi: gömülecek bir ceset yoktu.