Bir şarkı büyütüyorum, ömrüme benzeyen..
Sabah kadar uçuk, akşam kadar acı..
Rengi dört mevsimin uyumsuz karışımı,
acemi bir şarkı..
Umuda ve gerçeğe böyle katlanıyorum.
Artık o genç insanın korkutucu arayışı içinde değilim. Ne yaşantıları ne de insan sıcaklığını arıyorum.
Bugün, hem insan sıcaklığını, hem de sevgiyi yalnız kendi içimde taşıyorum.
Yani sevgisizim. Ve soğuk.
