Korkuyorum , tekrardan aynı şeyleri yaşamaktan, sevdiklerimi kaybetmekten, hayallerimin yarım kalmasından, annemi koruyamamaktan, kardeşlerimin bana ihtiyaçlarını karşılayamamaktan korkuyorum. Her gün kabus görmekten acaba bir şey mi oldu diye kendi kendimi yemekten korkuyorum. Korkmak yetiyor mu bilmiyorum ama şunu çok iyi biliyorum etimle kemiğimle çok korkuyorum…
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kendi yolum bana özgü. Kendi doğrularım ve kendi yanlışlarım ile hayatımı şekillendirmeyi seçiyorum.Kalbimin sesini dinlemesem de aklım yetiyor doğruyu yanlışı ayırt etmemde, önemi yok yanlışlarımın çoğunu ben biliyordum zaten. Belki de çok hoşuma gidiyordu…
Bir twit atarsın başkası alınsın diye. Ama alınmasını istemediğin kişi alınır üstüne. Sonra yanlış anlaşılırsın fakat ne dile ne de söze dökecek bir kelime bulamazsın öylece susarsın…
Sorun şu ki ne yaptığımdan çok ne düşündüğümü anlamaya çalıştılar oysa ki ben her şeyi onlar için düşünüyordum. Ne varım ne yokum kendim için ben onlar için varken onlar benim için yok olmayı seçtiler. Ne güzel demiş şair var olmak için yok olmak lazım, parça bütüne kavuşacak Kİ hasret dinsin…
Son kozlarımı oynuyorum artık. Pes etmek üzereyim sadece küçük neden bekliyorum. Sıkıldım, yoruldum, hevesim kalmadı. Dünyaya, geleceğe olan inancım günden güne azalıyor. Hiç bir şey yapma isteği yok artık zaten yapsam da yardım eden olmadığı için fazla ilerleyemiyorum. Bunlar son çırpınışlarım. Kapanışa yaklaşıyorum.🖤