Kitabı yarısında bıraktığım için inceleme yazmam pek doğru olmayacak. Yazarın anlatımı olağan suç romanlarından farklı. Hikayeye giriş uzatılmış ve bağlamından koparılmış. Karakterlere derinlik kazandırmak pahasına gerçeklikten uzaklaşılmış. Bana hitap etmedi.
Kasvete ve melankoliye hakkı olan erkeğin aksine, kadının mutlu olması gerekiyor. Belli bir yaştan sonra kadın neşeli olmaya mahkûm.
YEDİNCİ BAP
922 AĞUSTOS AYI
ve
KADINLARIMIZ
ve
6 AĞUSTOS EMRİ
ve
BİR ÂLETLE BİR İNSANIN HİKÂYESİ
Ayın altında kağnılar gidiyordu.
Kağnılar gidiyordu Akşehir üstünden Afyon'a doğru.
Toprak öyle bitip tükenmez,
dağlar öyle uzakta,
sanki gidenler hiçbir zaman
hiçbir menzile erişmiyecekti.
Kağnılar yürüyordu yekpare meşeden tekerlekleriyle.
Ve onlar
ayın altında dönen ilk tekerlekti.
Ayın altında öküzler
başka ve çok küçük bir dünyadan gelmişler gibi
ufacık, kısacıktılar,
ve pırıltılar vardı hasta, kırık boynuzlarında
ve ayakları altından akan
toprak,
toprak
ve topraktı.
Gece aydınlık ve sıcak
ve kağnılarda tahta yataklarında
koyu mavi humbaralar çırılçıplaktı.