DESTANSI BAŞARISIZLIK
@muhammed2113
Ne ben kimseye benziyordum ne de herhangi biri bana.
"Tek başımayım, ama onların hepsi birlik."
4 okur puanı
Mayıs 2017 tarihinde katıldı
Ölülere acıma, Harry. Yaşayanlara acı, her şeyden çok da, sevgisiz yaşayanlara...
“En kötü yabancı çeşidi, bir zamanlar tanıdıklarının arasından çıkar.”
İlgi duymuyordum. Hiçbir şeye ilgi duymuyordum. Nasıl kaçabileceğime dair hiç fikrim yoktu. Diğerleri yaşamdan tat alıyorlardı hiç olmazsa. Benim anlamadığım bir şeyi anlamışlardı sanki. Bende bir eksiklik vardı belki de. Mümkündü. Sık sık aşağılık duygusuna kapılırdım. Onlar adına uzak olmak istiyordum.Gidecek yerim yoktu ama. İntihar? Tanrım, çaba gerektiriyordu. Beş yıl uyumak istiyordum ama izin vermezlerdi.
İnancımı kaybettim
Ortodoks Hıristiyan inancına göre vaftiz edildim ve eğitildim. Daha çocukken, ergenlik ve gençlik dönemimde ortodoks inanışları doğrultusunda öğrenim gördüm. Fakat on sekiz yaşına geldiğimde üniversitenin ikinci yılında okulu bıraktım. Bana öğretilenlerin tümüne olan inancımı kaybetmiştim.
Bu koşullar altında artık yaşayamadığım bir raddeye geldim; ölümden korksam bile intihar etmekten kurtulmak için kendime karşı hileler yapmak durumundaydım.