Bu yarıştan kopuyorum, ayrılıyorum en önde giderken. Ayaklarımın altında konuşunca mekan, sonu hüsran olacak, bu koşuyu bırakıyorum. Mekanın razı olduğu, zamanın gül açtığı mevsimde dilenci olmaya gidiyorum.
Vuruluyor zaman ve mekan. Vuruşuyor yokluk-varlık. Vuruluyor hayret/gaflet. Vuruşuyor dünya/ahiret. İkisinin kıyısıyım ben. Hesaplar üzerimden geçer. Anlayabildiğim kadar acıkıyor aklım. Bir de ölüm; hayat onun karşılığı değil. Çünkü o da benim gibi yalnız.