mukadderdoğan
@mukaddERdogan
Not almayı seven
Şu anda okuduğu kitap
Okuldan verdikleri "Öğrenci Tanıma Formu" nu dolduruyordum.
"Eviniz kaç odalı?" diye soruyordu.
Söyle yazdım: "Iki oda bir de yalnızlık."
Sıradaki soru şuydu:
"Eviniz neyle ısınıyor?"
Cevabım hazırdı: "Sevgiyle."
Bir alttaki soruyu okudum:
"Okula nasıl geliyorsunuz?"
"Hayal kurarak." diye fısıldadım.
Bir alttaki soru:
"Kendinize ait odanız var mı?"
Formda "Evet" ve "Hayır" diye iki seçenek vardi. Ben ikisini de işaretlemedim. Sorunun yanına sunu yazdım:
"Benim kendime ait bir dünyam var ve o, bir odaya sığmaz."
Devamındaki soru:
"Anne ve babaniz sağ mi?"
"Anne" yazan yeri hemen işaretledim. Ama
"Baba" kısmına gelince kalemim sanki havada asılı kaldı. Forma bir süre baktıktan sonra o kısmı boş bıraktım. Içimdeki boşluk o kadar büyüktü ki... Bir babanın yokluğu, küçücük bir işaretle anlatılabilir miydi?
Evet, yıldızlar uzak değildi. Yıldızlar yakındı. Onlar hep yeryüzündeydi. Uzak görünmeleri yıldızların değil ona bakan gözlerin kusuruydu.
Birlikte ağlamak da aile olmanın bir gereğiydi
Hayatta bahane aranmayan tek iş iyiliktir