Murat Sabuncu

Sen, tahta sıranın üstüne Kalemle yazılmış Sen, bir ağacın gövdesine Bıçakla kazınmış Sen, papatyaların yapraklarına “Seviyor mu?” diye sorulmuş Sen, gökten yıldız kayarken Dilek tutulmuş Sen, şiir yazmam için dünyaya gelmiş, Sebebimsin...
Reklam
Ay ile güneş kadar özelsin, Bir bulut gibi narin ve güzelsin. Şiirde sakladım adını, Ayza. Belki bir gün okursun. 11
Islatmaz beni bu yağan yağmurlar, Ama senin sevdan sırılsıklam etti beni.
Aklımdan geçişin ne güzel, darıldım ama sana. “Nasılsın?” der insan geçerken.
Bir ara
Bir ara buralara bir şeyler yazmıştım, Bir ara her şey düzelir sanmıştım. Bir ara kendimi zaman bırakmıştım Bir ara çok aldanmıştım. Sonra sustu kalbim, yalnızlaştım,
Reklam