Mürşit Ecer
@mursit_ecer
Eserleri
Arafta Kalan Kuşlar-Laleş'in Çocukları-Rosida-Ebabiller Uyuyakaldı
Bazen insanlar bizi terk ederler, bizi bırakıp giderler. Ama gittiklerinde aslında bizi zenginleştirip giderler. Çünkü onlar gittiklerinde biz bazen kendi güçsüzlüğümüzü görürüz bazen kendi gücümüzü görürüz. Kırgınlıklarımızı fark ederiz. Yani kendimizi tanımaya başlarız. Ve insanın kendini tanıması, kendini tanımaya cesaret etmesi kendine bakabilmesi zaten zenginleşmektir, güçlenmektir.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bir gün baksam ki gelmişsin
Bir güvercin gibi uzaklardan
Gözlerinde
Bir bitmez bir tükenmez güzellik
Saçlarında ilkbahar
Bir gün baksam ki gelmişsin
Gülüşünde taze, serin bir rüzgar
Ellerin yine eskisi kadar güzel
Çiçek açmış dokunduğun bütün kapılar
Bir gün baksam ki gelmişsin
Ne yüzünde bir gölge ne dilinde sitem var
Tozlu pabuçlarını gözlerime sürmüşüm
Benim olmuş dünyalar
Açar,
Kan kırmızı yediverenler
Ve kar yağar bir yandan,
Savrulur Karacadağ,
Savrulur zozan...
Bak, bıyığım buz tuttu,
Üşüyorum da
Zemheri de uzadıkça uzadı,
Seni, baharmışın gibi düşünüyorum,
Seni, Diyarbekir gibi,
Nelere, nelere baskın gelmez ki
Seni düşünmenin tadı...
Olancası bir tutam can,
Kadasına, belasına sunduğum,
Ben öleydim loooy
Başlıksız Kitap
Senin ömrün "Hep birini hayatının merkezine alıp onunla uğraşmakla geçti. "
Neden hep düşünce merkezine birini alıp onu kötüleme ihtiyacı duyuyorsun! Bundan zevk mi alıyorsun yoksa buna ihtiyaç mı duyuyorsun!
Seni onlardan farklı kılan bir özelliğin mi var? Yoksa böyle bir özellik yaratıp kendi beceriksizliğini mi örtbas etmek istiyorsun?
Bir silkelen bir kendine gel ya!
#4.kitap
#mürşitecer
#eser