1000Kitap Logosu
Müslime Keleş
TAKİP ET
Müslime Keleş
@muslimekeles
911 okur puanı
21 Ara 2018 tarihinde katıldı.
276
Kitap
40
İnceleme
3.699
Alıntı
21
İleti
Tanıdığın kimse takip etmiyor
Ortak okuduğunuz kitap bulunmuyor
Evde durduk yere bir bardak kırıldığında ve ben tüm önceki sakarlıklarımı unutup "valla suçum yok bu sefer kendisi gitti.." diye başlayınca annem "daha önce çarpıp da kıramadığın bardaklardan birisidir bu, o zaman üzdün, şimdi biraz sıcak suyu görse, çay kaşığı çarpsa kırılıyor" diye noktalardı mevzuyu. Saçma gelirdi. Nihayetinde şimdi kırıldı, daha önce düşürdüğümle, çarptığımla ne alakası var, derdim. Madem hasar gördü o zaman kırılsaydı ya.  Anladım anne şimdi anladım. İnsanların çok lafını duymazdan anlamazdan gelip bi dudak büküşüne, kaş kaldırışına alınınca anladım. Herşeyi sineye çekip, neden bunu söylemedi ki diye olaydan altı ay sonra insanlara kırılınca anladım. Yalan olduğunu bile bile her dediklerine inanıp, doğruyu söylediklerinde bile kendimi "bi saçmalama" derken bulunca anladım.  Üzdüler anne, düşürdüler, çarptılar, hor kullandılar iyi niyetimizi, şimdi de çatladık diye biz bir şey yapmadık kendisi oldu diyorlar...
1
Genelde ikindi vakti, odanın bir kesimine düşen güneş ışığında, kıpır kıpır parlak hareketli toz zerreciklerine denk gelirim ara sıra.. Nefesimi tutarım fark etmeden. Bazen; konfeti gibi giyinip süslenmiş, salınan toz taneciklerini ürkütür, kaçırır, bilmeden soluk alış verişimle dağıtırım da bu yavaş çekime alınmış büyülü anın içinden çıkarım diye korku duyarım içten içe. Bazen de o tozları yutarsam hasta olacakmışım, birden nefesim daralacakmış gibi düşünür, bunalırım. Toz aynı, zerresi aynı, güneş aynı güneş, ev aynı ev lakin ben aynı ben değilim. Sürekli devinim halimdeyim, hislerimi şöyle bi psikiyatriste uzun yollu anlatsam korkarım bipolar bozukluk teşhisini yapıştırır alnımın ortasına çekinmeden. Lakin ben buyum, bu benim, beni ben yapan - sebepsiz değil- sezgisel, duygusal geçişlerim. Beni böyle, bu halimle kabullenemeyen herkesi açık pencereden çıkıp gidiveren toz zerreciğiymişçesine kayıtsız telaşsız izliyorum. Tüm bu tanecikler hayata renk katan güzel bi ayrıntı benim için, lakin elzem de değil hani. Diyeceğim o ki, hayatında bi toz zerresince yer bulduğumuz bir kimseyi karakteriyle yargılamak hakkımız da değil, haddimiz de...
5
Çocuksundur. Saatlerce sokakta oynamışsın, mevsim kış. Ayaz keskin. Ayakların üşür, çok üşür, su almıştır ayakkabın, buz gibidir, hissizleşmiştir soğuktan. Eve gelince yeni yanmış gürül gürül sobanın arkasına oturup yaklaştırırsın ayaklarını. Ama o kadar zaman hissizleştiği için yandığını fark edemezsin ayağının. Ta ki buzu çözülene kadar. Sızlamaya başlar ayakların, soğuk hissizleştirir eyvallah ama yanık çok daha vahimdir halbuki. Bilemezsin. Ruh da donar. İnsanın ruhu onca zaman gördüğü şeylere karşı buz tutar. Bi sıcaklığa denk gelince de işte üşüdüm diye kıvrılıverir yanına. Fazla yaklaşırsa yanacağını, onarılması zor hasarlar alacağını kestiremez. Mesafeyi ayarlayamayınca kor düşer ruha. Söner mi derseniz söner elbet. Ama aldığı yaranın izi kalır. Bunu bilen insan bir daha ruhunu tutmaz ateşe. Bilir ki donması, yanmasından evladır ruhun. Ateşin doğasındadır yakmak, bizim hatamız sıcaklığına kanmak!
1
30
Uykusuz kalmak, uykusuz kalmaktan dolayı çekilen baş ağrısı, baş ağrısı çektiğin için uyuyamamak, uyuyamayınca kafanda hiç durmadan dolanan tilkileri dinlememek için kitap okumak, kitap okudukça başının daha çok ağrıması, başın ağrıdığı için uyuyamamak, uyuyamadığın için kitap okumak... Sonsuz bir döngüye girdim. Elimde son bir kitap!
1
#Kendime Notlar# O çok önerilen kitap var ya, o hani kimsenin yere göğe sığdıramadığı, ah başucundan ayırmadığı, ölmeden önce okunması gereken,on yüz milyonuncu baskıyı yapan, haa haah evet evet o kitap, okuma onu! Sevmeyeceksin. Kitap zevki öylesine öznel ki, seninki de az biraz cins hani kabul et. Ya daa bende bi kavrama problemi olmalı, herkes çok sevdiyse güzel olmalı, di mi? Benim göremediğim neyi görmüşler, nasıl okumuşlar, Allah'ım nasıl midelerine kramp girmemiş, nasıl ülser olmamışlar böyle şeyler okurken. Yok yook ne diyorduk kitap zevki öznel, kişiye has, tartışmaya kapalı. Ama nasıl yani. Neden? Sakin, derin nefes alıyoruz. Gülümse. Kitabı bitirdin. Hayır madem neden bitirdin, yemek tabağı değil ki bu sen okumayınca boşa gitsin. Nasıl anlatsam. Hep bi "hadi şimdi bişey olacak eveeet hadiii..." hissi... Sonuç mu? Olmadı. Bişeyleri kaçırıyorum ama ne? #Kendime çok önemli not# Bundan sonra kimseye kitap tavsiye etme. Hissediyorum biyerlerde birileri benim önerdiğim kitabı okurken mide krampları geçiriyor... Bu çektiğim acıların başka açıklaması olamaz!
3