Mustafa Etiz
@mustafaetiz
İnandığımız yerden kırıldık..
Hayatı izleyen adam...
BlackEagle
#Seyyah
Reading Soundtrack Spotify list : open.spotify.com/user/1112643422...
Genel Muhasebe Sorumlusu - Bazende YazarÇizer
İzmir
87 okur puanı
Mayıs 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
#biryudumkitapEdebiyat
Günaydın. Kendimizi esir ediyoruz. Çoğu zaman adına sevmek deyip birilerine esir oluyoruz, bazılarımız bir davayı yüceltmenin peşinde davasının, paranın, bilmem ne belanın esiri oluyor. Öylesine düşünmüyoruz ki zihnimiz de yüreğimiz de hapsediliyor, fark etmiyoruz. Bilirsiniz. Hypatia, "Düşünme hakkını koru. Yanılarak düşünmek hiç düşünmemekten iyidir." der. Aklınızı tutsak etmeyin sevgili okur. Hiç kimseye! Var olun.
Gülci isimli okura yanıt verildi
Mustafa Etiz
Annelerimiz ne zaman boş bir söz söyler ki hep var olsunlar.
Reklam
#biryudumkitap
Günaydın. İnsan bu asırda doymak bilmiyor. Hep daha fazla hep daha güzel hep daha iyi olmalı bir şeyler. Daha neler! Ülkü Tamer bir şiirinde, "Uçakları nedeyim, gökkuşağı gönder bana." derken bir şeyler anlatmak ister. İyi ki şairler var sevgili okur. Yoksa insan hiç bilmeyecek: Sevmek ne demek, gökyüzü ne demek, yaşamak ne demek...
1000Kitap Kullanıcısı isimli okura yanıt verildi
Mustafa Etiz
Haklısınız bende sizinle aynı düşüncedeyim fakat burada anlatılan önyazıda sizinde bahsetmiş olduğunuz gibi "Etki etmek" anlamında kullanılmış gibi geldi bana. Tabi ki şairlerin, yazarların yaşantılarını birebir "Sevmek" budur diye yaşantımıza yansıtamayız.
Günaydın. Hani şu dev kentlerin içinde çoğaldıkça çoğalan yalnız kalabalıklar vardır. Bazı vakit durup bakarız, vah deriz, üzülürüz onlara. Ne yazık! Platonov bir başka kitabında, "Birçok yabancı insan vızır vızır ilerleyen trafiğin iki yanında duruyor ve başkalarınınkini seyrederken kendi yalnız yaşamlarını unutuyorlardı." derken tokat gibi vuruyor suratımıza. Başkalarını seyrederken kendinizi unutmayınız sevgili okur. Var olun.
Mustafa Etiz
Günaydın. Bugünkü pasaj size ulaştı mı acaba?
Ölüm Fotoğrafçılığı
Böyle bir gelenek vardı eskiden. İnsanlar sadece en sevdikleri öldüğü zaman onun fotoğrafını çektirirlerdi. Fotoğraf ilk bulunduğu yıllarda lüks ve şimdiki gibi bir ana ait birşey değildi, bir sürece ait birşeydi. Fotoğrafının ölüm olması ve o dönemdeki fotoğrafçılık sebebiyle insanın doğasında olmayan birşeyi yani kıpırtısız durmanın gerekliliği yüzünden, en iyi ve en canlı görünen fotoğraflar tuhaf ama ölülerin fotoğraflarıydı. Bu çok uzun, derin, karanlık ve birazda yağmurlu gecelere ait birşey.
Kaybedenler Kulübü Yolda - Nejat İşler
1000Kitap Kullanıcısı isimli okura yanıt verildi
Mustafa Etiz
Teşekkürler bazen insanın yazası geliyor bu da öyle anlardan biriydi sanırım.
Ölüm Fotoğrafçılığı
Böyle bir gelenek vardı eskiden. İnsanlar sadece en sevdikleri öldüğü zaman onun fotoğrafını çektirirlerdi. Fotoğraf ilk bulunduğu yıllarda lüks ve şimdiki gibi bir ana ait birşey değildi, bir sürece ait birşeydi. Fotoğrafının ölüm olması ve o dönemdeki fotoğrafçılık sebebiyle insanın doğasında olmayan birşeyi yani kıpırtısız durmanın gerekliliği yüzünden, en iyi ve en canlı görünen fotoğraflar tuhaf ama ölülerin fotoğraflarıydı. Bu çok uzun, derin, karanlık ve birazda yağmurlu gecelere ait birşey.
Kaybedenler Kulübü Yolda - Nejat İşler
1000Kitap Kullanıcısı isimli okura yanıt verildi
Mustafa Etiz
Rica eder ben teşekkür ederim.
Konuyla biraz yakinen temas eden bir söz yazmıştım müsaadenizle paylaşmak isterim ;
"Güzel bir resim çizmişsen, çerçeve kırılsada o resmi her zaman saklarsın."
19/01/2016
Reklam