mahmut antmen
@mutant
ankara
43 okur puanı
Ocak 2016 tarihinde katıldı
En baştan söyleyeyim Kefaret; okuduğum tüm romanlar içerisinde en beğendiğim ve en etkilendiğim eserlerden biri oldu. Ve bunu çok yönlü bir şekilde başardı.
Öncelikle Man Booker ödüllü İngiliz yazar
Ne olursa olsun, başıma ne gelirse gelsin olduğum yerde kalmak, devam etmek istiyorum. Başkalarının yaptıkları kötülüklerin, beni yolumdan alıkoymasına izin vermiyorum. Bu benim hayatım ve
Bir sabah uyanıyorsunuz ve kadın olduğunuz için hesaplarınıza el konulduğunu, işten (çıkarılmamışsınız bile) salıverildiğinizi, kast sistemi gibi çeşitli gruplara bölündüğünüzü görüyorsunuz.. Tabiki
Kirpinin Zarafeti ters köşe yapan kitaplardan. Konusu ve kapağı minnoş, hafif duygusal, güldüren, aşklı dostluklu bir kitabı andırıyor. Ama kitap "çok yoğun" felsefe içeriyor.Ben kitabı tavsiye üzerine edindim.
Yaşam, varlık, sanat, kültür, insani zarafet ciddi bir şekilde kitapta sorgulanıyor. Hem de sorgulayanımız edebiyata ve sanata tutkun, görmezden gelinen kapıcı Madam Michel ve 12 yaşında intiharı düşleyen, zeki, entel, zengin kızımız Paloma. 300 sayfalık kitabın en fazla 50 sayfası kahramanların maceralarını içeriyor, kalan sayfalar sanata, edebiyata, felsefeye ve sanatın/edebiyatın/felsefenin ustalarına, düşünürlerine saygı duruşu ile geçiyor.Açıkçası bir çoğunu tanımıyordum.Ancak bilmediğim yerde sıkılmak yerine notlar alıp öğrenmeye başladım.Kitapta zengin sınıfı, insani değerler, özellikle sınıflar arası (maddi bağlamda) ayrım çok sert ve esprili şekilde eleştiriliyor.
Dili sade olan kitap çok hızlı okunabiliyor, kendince merak uyandırıyor.
Sonu oldukça etkileyici.Ancak 12 yaşındaki karakterimiz Paloma'nın entellektüel doluluğu, kültür, sanat ve felsefe ile ilgili donanımı bana biraz gerçekten uzak geldi. Karakter bağlamında biraz daha çocuksu olmasını beklerdim.Diğer baş karakterimiz Michel ise karakter anlamında çok eğlenceli, bilgili ve bize anlatıldığı kadarıyla bence tam kıvamındaydı.
En nihayetinde; kitap felsefi sorgulamalar, yaşamın anlamını, dünyada bulunma sebebimizi arama ve sanatı/edebiyatı irdeleme içeriyor. Bu tarz bir arayışta olanlara tavsiyemdir. Macera, heyecan ve komplike kurgu aradığınız bir dönemde kitap sizi tatmin etmeyebilir.
Herkese iyi okumalar.
''Dünyanın sonu insanın yüreğinin içinde gelir.'' diyor Murakami bu sonuna gelmek için elimden düşürmediğim ama bir yandan da bitmesin istediğim kitabında.
Beni hayaller alemine daldıracak, katman katman evrenlerde dolaştıracak, heyecanlandıracak ve dünyanın sonuna götürecek bir kitap okumak istiyorum diyorsanız tercihinizi gönül rahatlığı ile Haşlanmış Harikalar Diyarı ve Dünyanın Sonundan yana kullanabilirsiniz.
Murakami bilim kurgu ve fantastik tarzada biraz kayarak 1985 yılında büyülü gerçekçilik akımı etkisinde yazmış bu 560 sayfalık eseri.İsimsiz az sayıda karakterlerin koşturmasını, değişik hayvanların/yaratıkların anlatılmasını ve edebiyata/sanata olan göndermeleri/saygı duruşlarını ben çok sevdim.Çok şey de öğrendim hatta kendime bir haşlanmış harikalar diyarı play listi oluşturdum. Kitapta iki hikaye aynı anda anlatılıyor, biri surlarla çevrili bir şehir diğeri ise Japonya olduğunu anladığımız bizim dünyamızda geçiyor. İki hikaye kusursuz bir şekilde kesişiyor ve zaten ondan sonra kitap kaydıraktan kayıyormuşçasına hızla ilerliyor.
Türünün en iyi örneklerinden biri olduğunu düşünüyorum, tavsiye edilmeyecek gibi değil. İyi okumalar.
