24 senelik hayatımın sıradan akıp giden bir gününde yazıldı bu satırlar. Ben neyim ve ben kimim diye dönüp dönüp kendime sorduğum miladımın bir parçası olarak dursun bu köşede.
"Hazinen yüreğinin olduğu yerdir" diye sürekli tekrarladığım bir anda yüreğimi kaybettiğimi ama bi anda tekrardan bulduğumu farkettim.
Hayat akıp giderken tutunduğum umutlarım, inandığım değerlerim ve hissettiğim duygularım beni kendime getirdi.
"Bugünün görüntüsü yarının aynasından iyidir" düsturunu benimsemeye kalktığımda ise sabretmem gereken ne çok şey olduğunu anımsadım. Evet sabretmem gereken çok şey var. Payıma düşen kaderimin örümcek ağı misali ilmek ilmek işleniyor olması beni ayakta tutuyor. İçimde bir yerlerde bir kız çocuğu var dünyam olarak gördüğüm, dışarıdan güçlü görünüp bi o kadar hassas olan... Daha okula ilk başladığında, derdini anlatamayan, hayatın acımasız olduğunu anlamayacak kadar bile dil bilmeyen o küçük kız. Şimdi kocaman hayalleri ve umutları olan o küçük kız. Herkese ve her şeye rağmen, sadece o küçük kızįn hatrına miladımı gerçekleştireceğim günleri iple çekiyorum. Yeter ki yüreğimiz incinmesin, ruhumuz kırılmasın gerisini hallederiz...🌿
#mütercimhanım✒