Sizin kafanızın içini biliyorum zaten, canım, bir şey buldunuz mu onu hayal edip ona üzülüp durursunuz siz.
Fakat artık yaşadıklarımı anlatmaya gücüm yetmiyor; onları düşünmek bile istemiyorum; bu hatıralar çok rahatsız ediyor beni.
Alıştım, çünkü her şeye alışıyorum, çünkü uysal bir insanım, çünkü ben küçük bir insanım; fakat, bütün bunlar ne için? Kime ne kötülüğüm olmuş?
Ama size şunu söyleyeyim canım, karanlık bir insan, aptal bir insan olsam da, ne yazık ki benim de başkalarındaki gibi bir kalbim var.
Dün o kadar hüzünlü olduğum için bana kızmayın; çok iyiydim, çok rahattım, ama en iyi anlarımda bile, ben hep hüzünlenirim. Ağlamış olmamın da hiç önemi yok; ben bile bilmiyorum neden ağladığımı.