"Karpuzu kestin. Baktın ki kabak. Gene de zorla yiyecek misin o karpuzu?" Canım Fethi Naci'nin bu cümlesinden sonra başladığım her ne ise hoşlanmadığım yerde bırakmaya karar verdim. Kitabı da insanı da.
Hayatım boyunca kendimi bir arada tutmak için çok çaba sarf etmiştim. Dökülüp dağılmaya teşne parçalarımı öyle bir tutkalla yapıştırmam gerekmişti ki bu sağlamlık galiba beni taşa çevirmişti.