Ece
Bir gün olur da sözcüklerim biter
Uğruna azad edecek kelimem kalmazsa
Ve gözlerinin kahvesi beni kör kütük sarhoş eder, düşersem kollarına
Kısık sesim söner, soluğum susarsa
Sen duyar mısın sessizliğimi
Hisseder mi kalbin sana çarpan kalbimi
Sen mi beni buldun
Ben mi seni buldum
Yoksa
Sen mi seni buldun
Ben mi beni buldum
İnan ki bilmiyorum.
Ancak benim bendeki seni
Senin sendeki beni tesadüf edişin
Bir rastlantı olamaz
Bakma böyle sustuğuma
Yanardağın kendisiyim
İçimde kül olmayan umut
Ben umudun cennetiyim
Sevmek yangının kendisi
Ben o yangının ateşiyim.
Aşk en büyük intihar
Ben ölünün kendisiyim
Bende bir fotoğrafın olsun isterdim:
okuduğum kitabın arasına koyacağım.
Çiçek kurutmayı sevmem, kıyamam gülü toprağından ayırmaya.
Tabi sen bunu bilmez, tanımazsın beni.