Artık, hayatla barıştım. Her şeyi tekrar seviyorum. Kamran, bir akşamüstü, kalbime gömdüğüm o zavallı miniminileri öldüren sen olduğun halde bu gece, senden bile eskisi kadar nefret etmiyorum.
"Bu yarasanın seni çok sevdiğine inanıyor musun?"
"Evet, seviyor."
"Yürekten mi?"
"Bundan hiç kuşkum yok."
"Öyleyse arkandan geleceğine inan. Ortaya çıkmakta gecikebilir. Yine de bir gün seni kesinlikle bulacaktır."
Her şey unutulur.
Fakat biz her şeyi gençliğe bırakacağız.
O gençlik ki, hiçbir şeyi unutmayacaktır; geleceğin ümidi, ışık saçan çiçekleri onlardır.
Bütün ümidim gençliktedir.
MUSTAFA KEMAL ATATÜRK