Sürgünlüğün, somut ve ruhsal sürgünlüğün belki de en trajik yanı, insanın her şeyin içyüzünü anlamaya başlaması, hiçbir şeyi olduğundan daha iyi görememesi, kendini olduğu gibi kabul etmek zorunda kalmasıydı. Ne geçmişte olduğun ne de gelecekte olmayı umduğun kişiliğin bir anlamı vardı.