Romanı okuyup arada gözüm kapağında yazan gerçek yaşam öyküsü yazısına takılınca tüylerim diken diken oldu. Betty ve mehtap'ın yaşadığı dramı okuyunca Allah'ım inşallah yaşanmamıştır diyordum .Yazar sade ve akıcı bir dil kullanmış, Okuyucuya duyguları gayet başarılı bir şekilde aktarmış. Son söyleyeceğim şey zulmün dini, dili, ırkı, cinsiyeti yoktur.
insan kadere iman etmezse, küçük bir dairede cüz’î bir serbestiyet, muvakkat bir hürriyet içinde dünya kadar ağır bir yükü, biçare ruhun omuzunda taşımaya mecburdur.