necla zân
@neclaa
Aralarına girdiğim insanların dediği gibi , Batmalı mıyım bende senin gibi ... ? (Güneşe hitap) F.W.Nietzsche
Anestezi teknikeri
Ne önemi var
Herhangi bir yer
66 okur puanı
Ağustos 2015 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Yağmurlu bir gündü en sevdiğimiz şehrin en güzel sokaklarından çocuklar gibi seke seke koşa koşa geçiyorduk şehrin en güzel semtinden tren raylarınin üzerinde yürüdüğüm zaman ,sarı botlarim ve sarı çantam ile rayların sarı renginin ahengini sevmiştin diye o en sevdiğim fotoğrafımı çekmiştin .. ha bi de ilk geldiğimde elimde küçük seyahat çantamla arkama koca Lunapark ı almış olduğum fotoğrafı da asla unutmam, unutamam ki :) nasıl mutlu olmuştuk aylar sonra en sevdiğimiz şehirde uzun bir zaman sonra beraberdik kocaman sarılmistik ve ben yine özlemimi herzaman olduğu gibi farkında olmadan belki seni kırarak yine çok kilo almışsın diye ifade etmiştim hatırlıyorsun değil mi :)) gerçi çok ta kırılmadın bence ondan sonra ilk adresimiz en sevdiğimiz ciğerci olmuştu :)) köşe başıydı, teras katı yağmurdan dolayı üzeri kapatılmıştı .Su damlaciklari içeriye sızıyor camlar hafif bugulaniyordu üzerine çok güzel bir kaçak çay içmiş hayal kurmuş bir sürü sohbet etmiştik. Gerçi sen annem gibisindir öyle çok sevmezsin sohbeti hep yarıda keser damakta bırakırsın sohbetimizi kursağımda kalır sonra .. :( gelelim o güzel yorucu günün dönüşüne yolda Nergis satan bi çocuk vardı sen çok severdin (gerçi senin çok sevdiğin nergis değil çiçeğin her türü idi:) sana almamı istemiştin o gün işte yine o ölümsüzlesecek fotoğraflarimizdan bi diğerini çektik... Kol kola bütün şehri gezip öyle durulduk anca, yoksa kim tutar bizi biz bir olunca :)
Yine çok uzattım bilirsin ben konuşmayı uzatmayı severim öyle :) ama Pandami herşeyden çok seviyorum <3
Birhan Keskin’in yeni şiir kitabı Fakir Kene’den:
“Sana buraya bazı şeyler koyuyorum.
Yol boyunca aklında olsun. Lazım olursa açar okursun.
Olmazsa da olsun, bir zararı yok burada dursun.
Şuraya bir cümle koydum.
Bırak, acımızı birileri duysun. Hem zaten şiir niye var? Dünyanın acısını başkaları da duysun!
Acı mıhlanıp bir kalpte durmasın. Ortada dursun. Olur ya biri eline alır okşar, biri alnından öper. Az unutursun.
Buraya tabiatı koydum. Ağaçları, suyu, ovayı, dağı. Onlar bizim kardeşimiz, çok canın sıkılırsa arada onlarla konuşursun.
Buraya, küçük mutlu güneşler koydum. Günlerimiz karanlık ve çok soğuyor bazı akşamlar, ısınırsın.
Buraya, bir inanç bir inat koydum. Tut ki unuttun, tekrar bak, o inat neyse sen osun.
Buraya yolun yokuşunu koydum. Bildiğim için yokuşu. Zorlanırsa nefesin, unutma, ciğer kendini en çabuk onaran organ, valla bak, aklında bulunsun.
Buraya umutlu günler koydum. Şimdilik uzak gibi görünüyor, ama kimbilir, birazdan uzanıp dokunursun.
Buraya bir ayna koydum arada önüne geç bak; sen şahane bir okursun. Mesai saatlerinde çaktırmadan şiir okursun. N’olcak ki, bırak patronlar seni kovsun!
Burada bir tutam sabır var. Kendiminkinden kopardım bir parça, (bende çok boldur) lazım oldukça ya sabır ya sabır, dokunursun.
Burada güzel çaylar var. Bu aralar senin için çok önemli. Bitki çayları, kış çayları, şuruplar, kompostolar. Demlersin, maksat midene dostluk olsun.
Şuraya Youtube’dan müzikler, Bach dinle filan, koydum. Ama müzik konusunda sen benden daha iyisin, koklayıp buluyorsun.
Buraya bir silkintiotu koydum. Kırk dert bir arada canına yandığım, kırkına birden deva olsun.”
Reklam