Narsistık tepkinin şiddeti, altında yatan çaresizliğin göstergesidir. Tıpkı köşeye sıkışmış hayvanların can havliyle atağa geçmesi gibi, büyüklenmeci narsistler de genellikle savunmaları sorgulandığında son derece sert çıkışlar yaparlar.
Büyüklenmeci narsistler, farkında olmadan bir buhranın içinde hayatta kalmak için debelenip duran kişilerdir. Ancak çoğu bu çaresizliğin ve ızdırabın tam manasıyla bilincinde değildir. Kendilerini üstünlük ve herdaim suçsuzluk hisleriyle koruma altına alırlar. Başkalarını mağdur ederken ya da sömürürken bile, kendilerini hikâyenin iyi yürekli kahramanı olarak görürler.
Büyüklenmeci narsistler kibirli ve kontrolcü görünümlerinin ardında korku, utanç ve kendilerine karşı nefret / tiksinti duygularıyla doludur. İçlerindeki bu acı depolarından uzak durmak için, bıkmadan usanmadan bir mükemmellik imgesini korumaya çalışırlar.
İster büyüklenmeci ister kırılgan olsun, bütün narsistler benmerkezcidir. Her iki grupta da benmerkezcilik içeride yaşanan bir olağanüstü halin yansımasıdır.