Kaçırılan zamanların tortusu,insanın "keşke"leri ve pişmanlıklarıyla ,kendini yeniden inşa edebileceĝine, içinde bir daha yaratabileceĝine inanmasını saĝlıyor ne de olsa..
Ama günün birinde yine de hayalini kurduğum o eve gidecektim. O zaman da kendi "odam" da kendi "odamı" yaşayabilecek, bana başkaları tarafından dayatıldıĝı duygusuyla taşıdıĝım tűm odalarımdan yavaş yavaş kurtulacaktım.
Zamanla o da birçok benzeri gibi bu şehirde yavaş yavaş ömrünü tüketecek, sadece birilerinin hatıralarında, o da yine belli bir zaman için kaldıktan sonra, o unutulanlar ülkesine göç edip gidecekti...