" İyi bir aforizma zamanın dişleriyle öğütülemeyecek kadar serttir ve aradan binlerce yıl geçse de tüketilemez, ama her zaman besleyiciliğini korur; işte edebiyatın paradoksu budur, değişimin ortasında geçici olmayan bu gıda, tıpkı tuz gibi , hep beğenilir, tadından hiçbir şey yitirmez. "