Baturay
@negoey
Istanbul
68 okur puanı
Ekim 2018 tarihinde katıldı
Afşin Kum, 2’de 2 yapmış kanımca. April’den çıktığı için dikkatimi çeken ilk romanı Sıcak Kafa’yı çok beğenmiştim, bunu da başarılı buldum. Hikayede özetle, tanrı, din ve peygamber kavramları günümüz dijital dünyasında yeniden yorumlanıp, sorgulanmış. Yazar, açık noktaları olması muhtemel, zor bir konuyu başarılı bir kurguyla, insanın kafasında “şurası da olmamış” dedirtmeden sunmuş.
Tesadüf o ki, bu kitapla paralel olarak Harari’nin “21.Yüzyıl için 21 Ders” kitabını da okumaktaydım. Orada da yapay zeka ve algoritmaların yakın gelecekte hayatımızı ne yönde etkikeyebileceğine dair fikir jimnastiği yapılan bölümler vardı. Bu kitap, o savları destekleyen bir kurgu olarak da okunabilir.
Reklam
Kitabın, audiobook versiyonunu dinlerken paralelde de İngilizcesini okudum. Küçüklüğünde radyo tiyatrosu dinleyenlerin hoşuna gidebilecek bir deneyim oldu. Pek tabi İngilizce seviyesine göre farklılık gösterir ama kitabın dilinde eski moda kelimeler olsa da, hikayeyi ıskalamanıza sebep olacak kadar ağır bir dil yok.
Kitabın anlatıcısı da olan Holden‘ın naifliğini, gıcıklığını, insan sevgisini, trol’lemelerini, tespitlerini, konuşma dilini kısaca bu karakteri tümüyle sevdim, bu “light” kitabı da çok keyif alarak okudum. Yazarın bir diğer romanı “Franny ve Zooey” de kütüphanemdeydi ama ilk bunu okuduğum için memnunum. Zira o kitapla ilgili “çok boş şeyler anlatıyor yaaa” yorumları sebebiyle bir önyargım vardı ama bu kitap sayesinde yazarın gözümde kredisi büyük.
Kendisi de enteresan bir şahsiyet olan J.D.Salinger, seyrettiğim bir filmde gizliliğini korumak konusunda çok hassas ve insanlardan uzak yaşayan bir profil olarak resmedilmişti. Kendisinin hayatını konu eden “Rebel in the Rye” filmini de ilk fırsatta izleyeceğim.
Kitabın sesli versiyonuna ulaşmak isteyenler için link;
soundcloud.com/stephen-heintz-...
Hasan Ali Toptaş’ın Gölgesizler’inde olduğu gibi aynı cümleleri tekrar tekrar okuduğumu sandım. Onda fon bozkırdı, bu kitapta orman. Ha okunuyor, tekinsiz bir ortam, hafif bir tansiyon da var, ama edebi olarak da, kurgu olarak da keyif aldığımı söyleyemem. Diğer kitapları da pastoralmiş, belki başka zaman...
Yazar, ilk kitabında zekice ve çarpıcı hikayelerden oluşan bir seçki yapmış. Yabancı bir yazarın, mesela Poe’nun hikayelerini okuyormuşum intibaına kapıldım kimi zamanlar, her ne kadar yazar onun ismini hikaye atıflarında geçirmemiş olsa da. Kitapta güzel fikirler vardı, mesela ilk üç hikayenin benzer evren/mekanda kurgulanmış olduğu hissiyatı, hem beni çok heyecanlandırdı, hem de “diğer hikayeler de mi bu şekilde” diye merak uyandırdı. Özetle, herkese olmayabilir ama hikayeler bana hitap etti. Tek yorumum, hikayeler biraz daha uzun işlenmeye müsaitken, tadımlık bırakılmış sanki, dolayısıyla 2-3 günde okumama rağmen geride hikaye detayları değil, hikayenin yarattığı ruh hali kaldı. Daha bunu bitirmeden Pelin Buzluk’un bir diğer kitabı En Eski Yüz’ü, konsept olarak farklı konular işliyor olmasına rağmen aldım.
Kitap, güç sahibi olma, kara sevda, aşağılanma, çaresizlik, aidiyet gibi farklı duygu öbeklerinin ön planda olduğu 5-6 bölümden oluşuyor. Her bölümde kahramanın durumu ve ruh halinde yukarı veya aşağı yönde öyle keskin değişiklikler oluyor ki, bir yerden sonra “hadi bakalım önümüzdeki sayfalarda bu yaşlı adama daha neler edecekler” diye okudum.
Bazı yerlerdeki anlatımlar insanın içini gereksiz eziyorsa da yazar, insanların farklı durumlara nasıl adapte olabildiği ve çevresinin de yeni duruma kayıtsız kalabildiğini başarıyla aktarıyor. Yine de çok keyif aldığım bir okuma olduğunu söyleyemem, nitekim kitap elime yapıştı, ebatına kıyasla bitirmem uzun sürdü.
Reklam