Geride kaldın, bir kanca gibi geçmişe takıldın; gelecek olana gözlerini kapattın, karanlığın içine sığındın, kalkabilmek için güç topladın. Sonunda kendini bir cehenneme kapattın. Hayat devam ediyor diye ayağa kalkabileceğini sandın.
........Rolümü kabul ettim, sahneye çıktım.
Maskemi taktım.
Ve zırhını kuşandım.
O zarı şeytanın yerine attım.
Sağıma baktım, soluma da.
Hayatta kalmak için kendimle savaştım,
Anladım ama en sonunda.
Gözümü kapattım, kulaklarımı da.
Ve kendimden kötü birisi yarattım.
Hayatta kalmayı böyle başardım.
Önümü izledim, arkamı inceledim.
Yanımdaki herkesten bir darbe bekledim.
Ama kanı dökülen kimdi, bilemedim.
İyiyi seçemedim, kötüyü yenemedim.
Kendimi bir makine gibi yetiştirdim.
Gözlerimi herkesten gizledim.
Ve saklambacı ölümcül bir oyuna çevirdim.
Bazı geceler sonsuza dek uzardı.
Şeytanlar, başıboş kalbimden içeri sızardı.
Ordular, düşman topraklarına saldırdı.
Kralın canını savaş değil, yaşadığı acı aldı.