Çocukken okuduğum ve yetişkin olup tekrar tekrar okuduğum bir kitap.. Bana her defasında faklı bir deneyim katan sevmenin, sevginin bu denli karşılıksız olduğunu hiç bu amacı gütmeden anlatan bir kitap.. 5 yaşındaki Zeze'yi ve onun küçük bir şeker portakalı fidanında bulduğu sevgiyi naif ve anlamlı bir şekilde görüyorum her okuduğumda. Aslında hiçbir kitabın dokunamayacağı kadar kalbime dokundu diyebilirim. Her sona geldiğimde onun elinden tutup saçlarını okşayıp 'her şey geçti' demek geliyor içimden. Ve sanırım bu son okumam olmayacak bu kitabı..