Bizler biliyoruz Yüce Tanrım, ömrümüzün sonbaharı çok yakınındadır ilkbaharının, yazı ise hiç uzun değildir; bu nedenle böyle bir sabırsızlık çalkalanır kanımızda, bu nedenle büyük bir açlıkla uzanır elimiz sevdiğimizi almaya ve fani şeylere bile hemen sevinmeye; zaman geçtikçe yaşlanırken, beklemeyi nasıl öğrenelim, bir gecede ölüp giderken nasıl sabredelim, zaman sönmeyen ateşiyle peşimizdeyken nasıl yanmayalım, ölüm arkamızdan koşarken nasıl acele etmeyelim?
Aklım öyle yiyip bitirdi ki kendini sana düşkünlüğünden, artık ne senin iyi olmanı diliyor, en iyi kadın olsan da,
ne de seni sevmekten vazgeçebiliyor, her şeyi yapsan da.
Artık istemiyor sevgilin: sen de isteme, zavallı, isteme,
gitme gidenin ardından, düşürme kendini,
dikine dur, diren direnciyle aklın.
Hoşça kal, sevgili.