Çünkü bütün cinayetler demişti aynı gece Celal bütün kitaplar gibi birer taklittir. Ama gene de en kötü cinayetlerde bile en kötü kitaplarda bulunmayan özgün bir yan vardır, diye devam etmişti.
Birdenbire de
gelseler,bu acıların çoktan beri yolda olduğunu biliyorduk biz.onlara kendimizi hazırlamıştık,ama gene de dert ,bir kabus gibi üzerimize çökünce bir tür yalnızlığa kapiliyorduk;başka insanlarla paylaştığımızı sandığımız zaman mutlu olacağımız umutsuz ve vazgeçilmez bir yalnızlık.
Tek tek yoksullara belki acınır ama bir millet fakir olunca bütün dünya hemen o milletin aptal,kafasız olduğunu tembel, pis ve beceriksiz bir millet olduğunu düşünür ilk.. onlara acınacağına gülünür. Kültürleri, töreleri, adetleri gülünç
bulunur.Daha sonra bazen bu düşüncelerinden utanırlar da gülmeyi bırakıp o milletten göçmen işçiler yerleri siliyor, en berbat işlerde çalışıyorsa, isyan etmesinler diye onların kültürlerini ilginç buluyormuş, hatta eşitmişler gibi bile davranırlar...