Lunar
@nesli2760
14 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Dünya’nın öbür ucundaki topraklardaki acıları okuduğumda gözünüze çarpan ilk şey, acıların inanılmaz ortaklığı. Savaşlar, savaşlarda yitip giden binler ve savaşlardan sonra açlıktan, hastalıktan kırılan milyonlar. Bitirdiğimde yalnız kitaptaki o fantastik ülke “Nikara” ya ve halkına ağlamadım. İnsanlık tarihinde sayısız kere yaşanmış ve yaşanıyor olan acıların ten rengi, ırk, kıta ayırt etmeksizin herkesi nasıl da vurduğunu gördüm ve onlara da ağladım. Sömürgeleştirilmiş, halkı kırılıp geçilmiş, içten ve dıştan düşmanlarla çevrelenmiş düşmüş ülkeler mezarlığına ağladım. Onların hiç olup tarih kitaplarında rakamlara dönüşen halklarına, anılarına, yitirdikleri hayatın paha biçilmezliğine ve daha nicesine.
Seri, yalnızca epik fantastik diyerek kenara itilecek gibi değil. Çok gerçek. Yaşananlar, yapılan fedakarlıklar, karşılaşılan sorunlar. Bizden olan karakterlerin, bizim hayatın koşuşturmasında unuttuğumuz sorunları bize anlattığı bir seri. Belki de bu yüzden sevdim, bize bizi bizle anlattığı için.
Serinin ikinci kitabı tempoyu hiç düşürmeden bütün ihtişamı ve hızıyla devam ediyor. Soluk soluğa okuduğum, zaman zaman kitabı kapatıp duraklayıp heyecanımı dindirdiğim çok akıcı bir kitaptı. Öyle ki son 200 sayfada kitabı gerçek anlamda elimden bırakamadım. Bir bölüm daha bir bölüm daha derken kitap bitti.
Karakterlerin giderek derinleştirildiği, konunun baharda açılan çiçek gibi açılıp en göz alıcı yerine ulaştığı ustalıkla yazılmış bir üçleme ortası kitabıydı.
Fakat tüm bu teknik incelemeler bir yana, kitapta en çok hoşuma giden kadınların dayanışmasıydı. Kadın, kadının en büyük destekçisidir ve olmalıdır da. En ufak bir tökezlemesinde kadını cehennem ateşlerine atıp yargılayan patriyarki sistemini ustalıkla eleştiren bir seri. Bu yüzden de şahsi olarak apayrı beğendim. Heyecanla üçüncü kitabı okumaya başlayacağım hemen.
Galibi olmayan mücadele: Savaş
İnsanlığın korkunç yanlarını ,hani günümüz gündemini takip ettiğimizde etimiz ve kemiğimizle nefret ettiğimiz o zulümler silsilesi var ya, insan egosunu ve kibrini ve bunların nelere sebep olabileceğini gözler önüne seren bir kitap. Savaşın kazananı olmadığını, iki taraftan da yalnızca alıp götürdüğünü tüm açıklığı ve vahşetiyle satırlara dökmüş R.F. Kuang.
Kimin haklı kimin haksız olduğunu çözemeyeceğiniz, gerçek dünyadaki gibi her şeyin birbirine girdiği, iyi ve kötünün birbirine karıştığı bir grilikler silsilesiydi Haşhaş Savaşı. Aynı hayat gibi.
Savaşı kutlanılacak bir şey zanneden insanların okuması gereken ve okuduktan sonra düşünüp de kafa yorması gereken etkileyici bir kitaptı.
Bazı kitapları okur ve bitirdikten sonra yalnızca bitirdiğinize ve o kitabı literatürünüze kattığınıza memnun hayatınıza devam edersiniz. Bazıları ise sizde bir yolculuğa çıkmışsınız veyahut bir anlığına başka hayatlara birinci elden şahit olmuşsunuz tesiri bırakır. Budala da işte bu bahsettiğim ikinci kitaplardan.
Prens karakterinin çok katmanlı yapısı, kitapta kadın karakterlerin klişeleştirilmemiş, kendilerine özgü halleri ve Dostoyevksi’nin ruh tasviri üzerine yeteneğine yakından şahit olduğumuz bu kitap yalın ve akıcı diliyle sizi içine çekiyor ve kalın olmasına rağmen kısa sürede okuyup bitirmenize, bitirdiğinizde ise hayretle duraksamanıza sebep oluyor.
Okuduğuma çok memnun olduğum bir eser oldu “Budala”.
Su gibi akıp giden, tasvirlerinde kaybolduğunuz ve genç bir doktorun tereddütlerini, endişelerini, heyecanlarını sanki kendiniz yaşıyormuşçasına hissettiğiniz bir kitap.
Bir günde kolaylıkla bitirebileceğiniz ve sizlere bambaşka yaşamlara göz atma fırsatı sunan bu kitabı ben severek ve elimden hiç bırakmadan okuyup bitirdim
