Gecelerim sabah olunca sona erdi. Kötü bir gündü. Yağmur yağıyor ve pencerelerime kederle çarpıyordu, küçük odam karanlıktı, dışarıda kasvetli bir hava vardı.
Kimi zaman öyle sıkıntılı anlar, öyle sıkıntılı anlar üzerime çöküyor ki... Bu anlarda, gerçek yaşama başlamaya asla gücüm yetmeyecek gibi geliyor; çünkü öyle hissediyorum ki gerçeğe, hakikate karşı uyumumu, tüm duygularımı çoktan kaybetmişim; çünkü, nihayetinde kendime lanet ediyorum
Bazı insanlara, sadece bizimle aynı anda yaşadıkları için bile teşekkür ederiz. Benimle görüştüğünüz için, sizi bütün hayatım boyunca hatırlayacağım için teşekkür ederim!