Neslihan Özdemir

Neslihan Özdemir
@neslins
Dünyadan ziyade, kafamın içinde..
Necip, tanrılardan ateşi çalıp, insanlara verdiği için cezalandırılan Prometheus gibi hissetti kendini. Zeus'un Kafkas Dağları'na zincirleyip her gün kartallara ciğerini yedirdiği, ciğeri her gün yeniden oluşan, mitolojik moto-kurye Prometheus... Böyle yenileniyordu demek ki Prometheus'un ciğeri. İnsan defaatle ölüyor, fakat umudu tam manasıyla ölmüyordu.
Sayfa 243·Kitabı okudu
Reklam
Ne mantıklıydı ki? Her şey deli saçmasıydı.
Zaman mefhumunun böyle trajikomik bir tarafı vardı işte. İnsan geçmişinde yaptığı hatalardan ders çıkarana kadar, hataların izdüşümü geleceğinin içine etmiş oluyordu. İnsanın ne yapıp ne yapamayacağına başarıları değil, hataları karar veriyordu bir anlamda.
Sayfa 198·Kitabı okudu
Uzlaşılır ol, ama kolay ulaşılır olma.
Sayfa 116·Kitabı okudu
Herkesin başarılı olduğu, tutkulu olduğu ve mecbur kaldığı şeyler vardı. İnsanlar başarılı oldukları işleri otomatikman, tutkulu oldukları işleri vakit buldukça ve mecbur kaldıkları işleri daima, sevmeden ve gönülsüzce yaparlardı.
Sayfa 105·Kitabı okudu
Reklam