Duygu Satoğlu
@nesqushake
17 Mayıs 1999
51 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Bazı insanlar, diğerleri işleyişi sorgulamadan yaşarken hayata yönelik kendi kafalarında birtakım çıkarımlar yaparlar. Bu çıkarımların doğru olup olmadığı konusuna girmeyeceğim, bu değişebilir fakat kendi gerçeğine ulaşmış kişi bir şekilde çıkarımına güvenmeye başlar. Bu romanda ise Dostoyevski’ nin yarattığı Raskolnikov karakteri, kendi çıkarımlarının ve düşünsel taşmalarının kurbanı olmuş bir bireydir bana göre. Cebindeki her rubleyi tanımadığı bir insana verebilecek kadar fedakar ama aynı zamanda yaşayan bir insana kıyabilecek kadar da gözü dönmüş(?). Hayır, o sadece idealist bir ruha sahip olan fakat değişim yaratmak için gereken kanın kendisinde olmadığını deneyip gören ve akabinde psikolojik olarak kaybeden çarpık bir genç. Keza, romanın sonlarına doğru da onu yıpratan ve korkutan şeyin hapse girmek değil, kendi varsayımlarındaki başarısızlıkla yüzleşmesi olduğunu anlıyoruz. İdealistliğin de fazlası zarar, öyle değil mi…
Reklam
"Hayatım boyunca ben de -pek çok kişi gibi- birkaç önemsiz yol ayrımından geçmiştim. Hani ya sağı ya solu seçmeniz gerekir. Ben de ya sağı seçmiştim ya solu, nadiren bir yönü seçmem için açık ve net nedenim olmuştu; çoğunda o nedeni bir türlü bulamamıştım. Gerçekte o seçimi yapan da her zaman ben değildim. Kimi zaman o seçim beni seçmiş gibiydi. Ve işte şimdi buradaydım. İşte burada, birinci tekil şahıs olarak vardım. Eğer farklı bir yön seçmiş olsaydım, bu ben şimdi burada olmayacaktı."
"Basit bir akşam yemeğinin ardından Joni Mitchell'in uzun zamandır dinlemediğim eski LP'sini koydum, okuma koltuğuma oturup bir suç romanı okumaya koyuldum. Sevdiğim bir albümdü, sevdiğim bir yazarın yeni kitabıydı. Ama her nedense bir türlü rahat hissedemedim, ne müziğe ne de kitaba konsantre olabildim. Kaydettiğim filmlerden birini izleyeyim diye düşündüm ama tek bir tanesini bile izlemek istemedi canım. Bazen böyle günler olur. Özgürce kullanacağınız zaman vardır ama hoşunuza giden bir şeyi yapmayı isteseniz de ne yapacağınızı bilemezsiniz."
"Düşünüyorum da aşk denilen şey yaşamayı sürdürebilmemiz için zaruri olan bir yakıttır. Aşkımız bir gün bitebilir. Ya da güzel bir şeye dönüşmeyebilir. Ama aşk bitse de, gerçekleşmese de, birine aşık olmanın, birine aşk beslemenin hatırasına tutunmaya devam ederiz. Ve bu yine de bizim için değerli bir ısı kaynağı olur. Eğer bunun gibi bir ısı kaynağı olmazsa insanın yüreği dondurucu, çorak, ıssız topraklara dönüşür. O geniş topraklara hiç gün ışığı vurmaz, dinginlik denen çiçek de umut denen ağaç da yetişmez orada."
Reklam