Kevser Suresi'nin son ayeti bize çok net bir hakikati haykırır: "Asıl ebter (sonu kesik) olan, sana buğzedenin (senin temsil ettiğin değerlere düşmanlık edenin) ta kendisidir."
Buradan anlıyoruz ki; hakikati, adaleti, vefayı, dürüstlüğü ve fıtrata uygun yaşamı savunanlar asla yalnız kalmaz ve soyları/izleri tükenmez. Kendi küçük dünyasına sıkışıp, modern dünyanın hırslarıyla fıtratına yabancılaşanlar ise ne kadar güç sahibi olurlarsa olsunlar, manevi birer "ebter" olmaktan kurtulamazlar. İnsan, hayat yolculuğunda attığı her adımda şu soruyu kendine sormalıdır: Ben hayatı tüketerek kuruyan bir nehir miyim (ebter), yoksa aktıkça etrafını yeşerten bir pınar mıyım (kevser)
Yaşandıkça anlaşılan en net gerçeklerden biri de, huzurun haklı olmaktan çok daha konforlu olduğudur. Bir tartışmada son sözü söylemek ya da karşıdakinin hatasını yüzüne vurmak insana anlık bir zafer hissi verse de, ruhun dinginliğini alıp götürür. Bazı durumlarda sadece sessizce geri çekilmek, haklılığı zamana havale etmek en asil eylemdir.
Çok konuşmak, çok şey anlatıldığı anlamına gelmez; çoğu zaman içteki o anlatılamayan boşluğu örtbas etme çabasıdır. Bilgece bir duruş, kelimeleri tasarrufla kullanmayı ve sadece ağırlığı olan cümleleri telaffuz etmeyi gerektirir. Az ama net kelimelerle kurulan mesafeli bir cümle, saatlerce süren gürültülü bir savunmadan çok daha derin izler bırakır.
Ben Rabbime gidiyorum, O bana yol gösterecektir." (Sâffât Suresi, 99. Ayet)
Hz. İbrahim’in putperest kavminden ayrılıp belirsizliğe, ama aslında en büyük güvene doğru adım atarken kurduğu bu cümle; sadece tarihi bir hicretin değil, insanın daraldığı her an ruhsal olarak sığınabileceği en güvenli limanın ifadesidir.
Bu söz, arkasındaki tüm köprüleri yakıp yönünü tamamen hakikate, güvene ve teslimiyete dönen bir insanın teslimiyet manifestosudur. İnsan bazen dünyadaki yolların tıkandığını hisseder, adımları ağırlaşır ve etrafındaki sesler tenhalaşır. İşte tam o eşikte, "O bana yol gösterecektir" diyebilmek; belirsizliğin ortasında en net kılavuzu bulmuş olmanın verdiği o sarsılmaz iç huzurdur.
Yolunuz açık, adımlarınız firasetli, yöneldiğiniz menzil ruhunuza şifa olsun. Kul niyetini saf tuttukça, O her zaman bir çıkış kapısı ve yepyeni yollar açacaktır.